Lokaal Overleg
Het Lokaal Overleg en onze vertegenwoordigers
Namens de Abvakabo FNV nemen Rinny Kooi en Simone Akerboom deel aan het Lokaal Overleg. Simone Akerboom is de opvolgster van Peter Paul Moormann die de Universiteit en dus ook het Lokaal Overleg verlaat.
Sinds september 2006 is Rinny Kooi voorzitter van de delegatie van de vakorganisaties.
Rinny Kooi
Ik ben bioloog en verbonden aan het instituut Biologie. Ik houd ervan om studenten en anderen te vertellen over het prachtige vak biologie, b.v. over mieren en wespen. De universiteit is soms net een mieren- of wespennest. Het krioelt daar van studenten en medewerkers. Er wordt bij de universiteit samengewerkt, er is taakverdeling, hirarchie en soms bijt of steekt둒 men elkaar, net als mieren en wespen. Binnen een mierennest of een wespennest gelden regels. Als er niet wordt samenwerkt gaat het nest ten onder. Om te kunnen voortbestaan zijn er ook bij de universiteit regels. Als die regels de arbeidsvoorwaarden betreffen komt dat op de agenda van het Lokaal Overleg (LO).
Sinds 1998 ben ik voor de ABVAKABO lid van het (LO), en sinds najaar 2006 de voorzitter van de vakbondsdelegatie. In de loop der jaren ben ik in de stad Leiden betrokken geweest bij diverse vormen van maatschappelijk- en sociaalwerk. Eind 1997 werd ik door de ABVAKABO gevraagd deel te nemen aan de LO-delegatie. Op die vraag heb ik toen positief gereageerd. Vakbondswerk is ook een soort sociaalwerk maar zeker geen liefdadigheidswerk! Soms vragen mensen mij of het LO-werk leuk is. Dat is niet altijd het geval. De laatste jaren zijn er binnen de universiteit veel reorganisaties geweest. Het is de taak van de vakbonden ervoor te zorgen dat die zorgvuldig gebeuren en met in achtneming van alle daarvoor geldende regels.
Ook de leden van de delegatie ondervonden die reorganisaties van nabij want er zijn goede collegas, die door een reorganisatie hun ontslag hebben gekregen. Dat is dan geen leuke ervaring maar als vakbondsdelegatie wordt je geacht zo objectief en zakelijk met de problemen om te gaan.
Ik probeer dan iets te betekenen, te regelen voor mijn collegas, en dat zijn niet alleen biologen. Soms is het mogelijk de stappen in de reorganisatie zo te benvloeden dat de schadeүђ voor de medewerkers wordt beperkt. Als ik daarin slaag geeft dat wel voldoening en het motiveert mij om door te gaan. Door mijn werkzaamheden heb ik bij de ABVAKABO en elders veel vrienden gekregen. Dat is uiteraard een fantastische ervaring. Volledig vakbondsfunctionaris zou ik niet willen worden. Ik wil biologisch werk blijven doen! Als ik opnieuw zou moeten beginnen werd ik opnieuw bioloog. Deze ABVAKABO klus maakt wel dat mijn blikveld is verruimd en ik universiteitsbreed betrokken ben bij alle zaken die het personeel en het bestuur betreffen.
Gebruik makend van mijn bestuurlijke ervaring heb ik door het LO-werk nog meer geleerd hoe je als belangenbehartiger invloed kunt hebben op bestuurlijke en organisatorische mechanismen die aan de orde zijn bij reorganisaties en het besturen van de universiteit. Ik hoop dat ik daarmee vooral van betekenis kan zijn voor alle medewerkers van de universiteit. Dat is vooral er voor te zorgen dat zij erkenning krijgen, worden gewaardeerd en goede arbeidomstandigheden hebben! Wat mij betreft is dat dan ook universiteitsbreed: van hoogleraren en wetenschappelijke medewerkers tot secretaresses en portiers.
Simone Akerboom
Ik ben psycholoog en werk als universitair docent binnen de Faculteit Sociale Wetenschappen bij zowel Cognitieve psychologie als Gezondheidspsychologie. Vanaf 1985 tot 2000 maakte ik deel uit van de Werkgroep Veiligheid, destijds een onderdeel van Cognitieve psychologie. Eerst als wetenschappelijk onderzoeker, later als programmaleider. In die tijd deed ik onderzoek in opdracht van derden naar de rol van menselijk gedrag bij het ontstaan van ongevallen.
Vanaf 2000 doe ik tevens onderzoek naar stress op het werk. Hierbij kijk ik naar de risicofactoren in de omgeving, zoals tijdsdruk, gebrekkige communicatie, conflicterende doelen en de afwezigheid van waardering door leidinggevenden en onderzoek ik de invloed van veranderingen op de werkbeleving. Vaak betekent verandering immers dat er andere eisen aan werknemers worden gesteld. Sommige werknemers hebben daar moeite mee en kunnen zonder adequate begeleiding en ondersteuning de onzekerheid waarmee veranderingen gepaard gaan niet goed aan. Tenslotte bestudeer ik ook welke werkfactoren de negatieve gevolgen van werkstressoren kunnen dempen, zoals sociale steun en zeggenschap in en over het eigen werk, dus de mogelijkheid om zelf zaken te kunnen regelen en inspraak bij beslissingen die je werk aangaan. Het behoeft geen betoog dat kennis op dit gebied belangrijk is: kwaliteit van arbeid bepaalt immers in belangrijke mate onze kwaliteit van leven.
Werknemers hebben ook inspraak door zeggenschap via vertegenwoordiging. Daarvoor is het belangrijk dat onze leden in de gaten houden wat er speelt op de universiteit en relevante informatie doorspelen naar hun vertegenwoordigers. Een verdere stap is zelf actief worden binnen de vakbond. Gezien het onderwerp van mijn onderzoek zal het niet als een verrassing komen dat ik volmondig JA heb gezegd toen mij, enkele maanden geleden, werd gevraagd om de ABVAKABO te vertegenwoordigen in het Lokaal Overleg. Misschien heb ik ook wel ja gezegd omdat ik mijn omgeving altijd een beetje beter of mooier wil maken. Wat betreft dat mooier maken: binnen mijn eigen faculteit heb ik daartoe een poging gedaan door als voorzitter van de kunstcommissie vele exposities in de openbare ruimtes van het FSW gebouw te organiseren. Mijn kennis en ervaring op het gebied van arbeid, gezondheid en veiligheid wil ik graag inzetten in het LO overleg als het gaat om uw kwaliteit van het werk.
Berichten uit het Lokaal Overleg
Tijdens het Lokaal Overleg (LO) bespreken de vakbonden, die betrokken zijn bij het overleg over de CAO Nederlandse Universiteiten, de zaken die van belang zijn voor de specifieke rechtspositie van werknemers. Die bonden zijn: ABVAKABO, CNV Publieke zaak, HOP en de VAWO. Een uitvoerige beschrijving van de LO-taken is te vinden op de site van de universiteit. Daarop zijn ook de korte verslagen van LO-vergaderingen te lezen. De ABVAKABO zit in de delegatie met twee leden: Rinny Kooi en Simone Akerboom. De ABVAKABO-bestuurder Jan Boersma is ook regelmatig aanwezig. Hij adviseert de delegatieleden. Iedereen kan ervan verzekerd zijn dat de ABVAKABO een goede inbreng in het LO levert. Voorafgaand aan het LO is er altijd contact met Jan Boersma en is er ook vaak een vooroverleg met kaderleden, de Bedrijfsledengroep (BLG). Trouwens, in die BLG wordt vaak ook gesproken over de CAO-onderhandelingen. In Leiden hebben we in de toekomst actieve leden nodig, die aan zon BLG willen mee doen. Wie voelt zich geroepen voor dit werk, wie meldt zich aan?
Wat kwam ter sprake?
Het is al even geleden dat er vanuit het LO iets aan de leden is geschreven. Daarom worden een aantal punten genoemd die de laatste tijd in het LO hebben gespeeld. Echt op alle punten ingaan is in deze tekst onmogelijk. Aan de delegatieleden kunnen wel vragen worden gesteld. Tijdens de diverse overleggen is o.a. aandacht gevraagd voor resultaat en ontwikkelingsgesprekken, HRM-beleid, opnemen vrije dagen, de personeelsmonitor, bedrijfshulpverlening, de medezeggenschap, vertrouwenspersoon, samenwerking tussen Rotterdam, Delft, Leiden, evaluatie reorganisaties, regelingen over vakantie- en verlofdagen, loopbaanbeleid, enz Veel medewerkers bij de universiteit hebben het drukker gekregen. Het opnemen van vrije dagen komt soms in de knel. Het is niet goed dat medewerkers nauwelijks hun dagen kunnen opnemen, terwijl zij er wel recht op hebben. Regelmatig is dit naar voren gebracht en om een oplossing gevraagd. Dit heeft o.a. tot een aandachtspunt geleid in de universitaire nieuwsbrief van oktober 2011. Iedereen wordt aangeraden die nieuwsbrieven goed te lezen omdat daarin ook allerlei andere punten over het personeelsbeleid aan de orde komen, b.v. het arbeidsvoorwaardenkeuze model. Veel mensen kunnen profijt hebben van dit model. Ook dat arbeidsvoorwaardenkeuze model staat regelmatig op de LO-agenda.
Reorganisaties
Heel belangrijk zijn de reorganisaties die hebben plaatsgevonden. De universiteit moest bezuinigen en dat kon niet zonder gedwongen ontslagen gebeuren. Uiteraard zet de ABVAKABO in op werkbehoud voor iedereen, ook landelijk gebeurt dat. En uiteraard behoort behoud van werkgelegenheid ook tot een bespreekpunt tijdens de CAO-onderhandelingen. Bovendien waakt het LO over een zorgvuldig omgaan met de voorgeschreven procedures. Zodra er een reorganisatie dreigt aan te komen wordt (meestal) een klankbordgroep bestaande uit vertegenwoordigers, meestal LO-leden, van de vier bonden ingesteld. Daardoor zijn de vakbonden van begin af aan betrokken bij de plannen die worden opgesteld, en zij kunnen dan natuurlijk ook een vinger aan de pols houden. ZoҒn proces wordt nauwkeurig gevolgd. Dat heeft zeker tot resultaat geleid. Van het aantal personen dat werkloos dreigde te worden zijn relatief veel mensen niet op de straat terecht gekomen. Hebben er relatief veel intern of extern werk gevonden. Overigens is het beleid van de universiteit er de laatste jaren veel sterker dan vroeger op gericht om gedwongen werkloosheid te voorkomen. En bij dat beleid zijn de vakbonden betrokken.
Personeelsmonitor
Uit de personeelsmonitor bleek dat de medewerker over het algemeen tevreden is. De huidige situatie geeft aan dat mensen graag willen blijven werken bij de universiteit. Echter, de conclusies in het onderzoek zijn positiever geformuleerd dan de vakbonden zouden doen. Ook benadrukken de bonden in Leiden dat de universiteit lager scoort dan andere universiteiten op themas als arbeidsomstandigheden, werkdruk, medezeggenschap, bestuursklimaat en loopbaanbegeleiding. Geconstateerd wordt dat er zichtbare negatieve effecten zijn ontstaan door reorganisaties. Gehoopt wordt dat de resultaten de komende jaren positiever zullen worden. Inmiddels wordt Җ op grond van deze monitor al aandacht geschonken aan het OBP-loopbaanbeleid; ook een punt voor de LO-agenda. De monitor zal worden herhaald. Hopelijk komt er dan een beter beeld van de universiteit uit. Helaas wordt de universiteit door het regeringsbeleid weer met een bezuiniging geconfronteerd. En of dat zonder gevolgen blijft is te betwijfelen! Als delegatie houden wij ons hart vast. Zullen we de ontwikkelingen nauwlettend volgen. We willen proberen voor iedereen het allerbeste te bereiken.
Tijdens de vergaderingen van het Lokaal Overleg in Leiden onderhandelen het College van Bestuur en de vakbonden (ook wel vakorganisaties genoemd) over de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de universiteit van Leiden. In het LO zijn vier vakbonden vertegenwoordigd.
Het personeelsbeleid (de richtlijnen voor het personeelsbeleid) is een zeer belangrijk onderwerp van de LO-vergaderingen. Een groot deel van die richtlijnen kan niet worden ingevoerd zonder overleg met de vakorganisaties. De meeste arbeidsvoorwaarden van het personeel zijn vastgelegd in de CAO die landelijk wordt vastgesteld. Dat gebeurt tijdens onderhandelingen tussen de werkgeversorganisatie (de VSNU) en de vakbonden, o.a. de Abavakabo FNV. In de CAO zijn op meerdere plaatsen de rol en taken van het Lokaal Overleg beschreven. Ook staat vaak in de CAO dat een aantal regelingen plaatselijk moet worden uitgewerkt, zoals bijvoorbeeld de levensloopregeling. Dat plaatselijk uitwerken gebeurt tijdens de LO-onderhandelingen. In principe zijn de onderhandelingen tussen het College van Bestuur en de vakorganisaties vertrouwelijk. Na afloop van de vergaderingen worden via korte verslagen de resultaten van de besprekingen bekend gemaakt.
