Kwaliteit dankzij quota door: Evelien Tonkens, 14-05-2008
Het gaat ten koste van de kwaliteit.
Dat is althans de grote angst rond verplichte quota op de arbeidsmarkt – zoveel procent van de (top)banen naar vrouwen, gehandicapten of allochtonen.
Het gaat ten koste van de kwaliteit.
Dat is althans de grote angst rond verplichte quota op de arbeidsmarkt – zoveel procent van de (top)banen naar vrouwen, gehandicapten of allochtonen.
Vrouwelijk professionals voorstellen voor een Koninklijke onderscheiding!
Het aantal vrouwen dat een Koninklijke onderscheiding heeft gekregen op Koninginnedag 2008 is groeiende. Jarenlang vormden zij een kwart van alle gedecoreerden, maar inmiddels zijn ze de 33 procent genaderd. Van alle 3548 lintjes die dit jaar werden uitgereikt, kwamen 1206 toe aan vrouwen. Een mooie stijging, maar natuurlijk wordt in 2009 gestreefd naar nog meer vrouwen met een lintje. Om dit te bereiken, is het essentieel dat er meer autochtone en zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen worden voorgedragen voor een Koninklijke onderscheiding. Een toenemend bewustzijn dat ook voor vrouwen uit etnische minderheden een onderscheiding kan worden aangevraagd, kan het aantal voorstellen verhogen.
Vrouwen verdienen gemiddeld nog steeds minder dan mannen. Discriminatie?
Misschien, maar deels ligt het ook aan hun eigen bescheidenheid.
Ze onderhandelen niet (goed) genoeg. ‘Wat je niet vraagt, dat krijg je ook niet.’
Thema ‘Passievol netwerken, regionale vrouwen aan de slag’
Op zaterdag 21 juni organiseert Stichting Meander, Centrum voor Maatschappelijke Ontwikkeling in de provincie Zuid-Holland, een inspiratiedag voor honderdvijftig allochtone vrouwen uit de verschillende netwerken in haar werkgebied. Vanaf 2005 is een aantal netwerken van allochtone vrouwen actief in de provincie Zuid-Holland met ondersteuning van Stichting Meander. In Midden-Holland, Alphen aan den Rijn en Leiden functioneren drie actieve netwerken met een eigen stuurgroep, die jaarlijks een actieprogramma en activiteiten voor de achterban uitwerkt. Ook is er een aantal nieuwe vrouwennetwerken in ontwikkeling in de Duin & Bollenstreek, in Delft en in Haaglanden.
Het Nederlandse tussenjaar ‘68
Door Hubert Smeets
Terwijl de hele wereld in vuur en vlam stond, van Praag, Parijs en Mexico tot Saigon, Leuven en Chicago, en de repressie in Moskou, Peking en Madrid gewoon doorging, was 1968 in Nederland niet meer dan een tussenjaar.
“Twaalf miljoen oliebollen dansen in de pan”, zong cabaretier Wim Kan in zijn oudejaarsconference van 1963. Dat inwonertal was op 1 januari 1968 gegroeid naar 12.661.096.
Er waren zeker vier structurele problemen.
De drukte op de wegen liep uit de hand.
De emancipatie van de vrouw kwam op de agenda.
De schaalvergroting in de economie leidde tot onvrede
En het onderwijs moest moderner.
ABVAKABO FNV heeft met de MO-groep een onderhandelingsresultaat bereikt over een nieuwe cao Kindercentra. De nieuwe cao Kindercentra maakt werken in de kinderopvang een stuk aantrekkelijker. Het loon gaat fors omhoog, scholingsmogelijkheden worden vergroot, er komt meer carrièreperspectief en het aantal verlofdagen neemt toe. De cao loopt van 1 mei 2008 tot 1 mei 2009.
Het sectorbestuur vrouwen heeft een jaarplan 2008 geschreven:
Visie:
Gelijkwaardigheid tussen vrouwen en mannen en hieruitvolgend gelijke kansen en mogelijkheden voor vrouwen en mannen.
Missie:
Het realiseren van economische onafhankelijkheid, gelijke behandeling en gelijk loon. Voorwaarden scheppen opdat vrouwen optimaal aan het arbeidsproces kunnen deelnemen en daardoor goed carrière kunnen maken.
Strategie:
Om de doelstellingen te realiseren is een platform nodig waar onze praktische voorstellen gehoord worden. Een positie in de Bondsraad is een belangrijk middel om het belang van vrouwen uit te dragen en een eerste stap naar realisatie van onze ideeën. Een goede vertegenwoordiging op het Bondscongres van 2010 is onontbeerlijk.